van kavel tot kasteel

Lieve Lieve mensen thuis,

ten eerste ben ik jullie een héle dikke sorry verschuldigd! Sorry, dat ik zo veel heb lopen huilen en zo´n drama gemaakt heb dat ik weg moest gaan. Want nu ik eenmaal hier ben ga ik nooit meer na huis! (grapje schatjes!)

Na een vliegreis met ietswat turbulentie zijn we zonder kleerscheuren aangekomen in Budapest. Hier stond, nét als in de film, een meneer op ons te wachten met een bordje waar Evy Moonen opstond. We werden met 6 koffers van gemiddeld zo'n 20 kilo naar de parkeerplaats gebracht waar een grote rode bus op ons stond te wachten.
Renee: ''Dit is echt zo'n busje waarin we dadelijk verkracht en vermoord worden.'' Gelukkig was dit niet het geval en heeft de vriendelijke meneer ons netjes 'thuis' afgezet.

Voor degene die de foto's gezien hebben van het appartement voor we vertrokken. Zo ziet het er écht uit. Mijn nieuwe bed slaapt heerlijk, zoalng de buren niet net als gisteren een huisfeest geven. En het uitzicht is geweldig. Onder luid ge-oe en -aah zijn we gisteren binnen gekomen en nu hebben we met al onze souvenirs van thuis er al echt ons huisje van gemaakt. Alles lijkt nu nog een beetje een droom als ik eerlijk ben. Dit is meer dan waar we op gehoopt hadden! Gasthuisstraatje is er niks bij...

Ons eerste restaurant bezoek hebben we al gehad, een prima italiaan heeft zich achter ons appartement gevestigd. En met een, jawel, doggybag vol pasta zijn we dan ook maar op supermarkt hunting gegaan. Hier hebben we als echte dummy's rondgelopen. Toch best moeilijk boodschappen doen als je geen enkel etiket kan lezen.

Ik kan hier meen ik maar 'n paar foto's neerzetten dus voor degene die écht niks willen missen, facebook is je beste vrind.

Een héle dikke kus voor jullie allemaal,
Liefs!